SSD vs HDD do gier: czego naprawdę potrzebujesz?

Sourced from real discussions on r/buildapc and r/pcgaming, cross-checked against live PricePerGig listings.

Do gier zawsze używaj SSD. SSD ma o rzędy wielkości szybsze czasy dostępu, odczytu i zapisu niż HDD, a do tego gry często czytają z wielu plików naraz, żeby wczytać jeden poziom, więc jeszcze mocniej polegają na tym błyskawicznym czasie dostępu, dostarczając szybkie, responsywne wczytywanie i zapis. Zwłaszcza gdy włączony jest autosave, bo pauza w grze podczas kręcącej się ikonki zapisu jest po prostu frustrująca.

Bo spójrzmy prawdzie w oczy: jeśli twoim wyobrażeniem o grach jest Adventure na Atari 2600 (ten cholerny niewidzialny smok), to cała gra ładuje się do RAM-u twojego nowoczesnego komputera, więc dysk nie ma tu znaczenia, w końcu gra waży mniej niż pół megabajta. Ale jeśli twoim wyobrażeniem o graniu jest najnowsze Far Cry, GTA czy Call of Duty (a jeśli to Call of Duty, to lepiej zagraj w Battlefield Bad Company, bo moim zdaniem jest dużo lepsze, albo w najnowszy Battlefield, który faktycznie pozwala ci przeżyć dłużej niż 12 sekund), to potrzebujesz SSD. Nie bez powodu wszystkie nowoczesne konsole mają w zasadzie SSD.

Są jednak powody, żeby połączyć HDD z SSD.

Tabela powyżej pokazuje ceny SSD na żywo na twoim rynku i to właśnie tam powinna trafić większość twojego budżetu na pamięć masową do grania.

Dlaczego SSD wygrywa przy aktywnych grach

Dyski twarde są wolne w tym jednym, co gry bezwzględnie testują: szybkim odczycie mnóstwa małych fragmentów danych.

Dlatego na SSD poziomy wczytują się szybciej, otwarte światy przestają się zacinać, gdy przez nie pędzisz, a cała maszyna po prostu działa żwawiej.

Niektóre nowoczesne gry poszły o krok dalej. Strumieniują zasoby tak agresywnie, że w zasadzie zakładają prędkości SSD, i na wirującym dysku działają słabo.

Do gier, w które grasz teraz, SSD to nie luksus. To po prostu odpowiednie narzędzie.

Gdzie dysk twardy wciąż ma swoje miejsce

I tu jest coś, o czym zapominają purysci SSD.

Nie potrzebujesz całej biblioteki na szybkim nośniku.

Ta gra o wadze 200 GB, którą skończyłeś miesiące temu, nie musi leżeć na premium flashu. Zaparkuj ją na dużym, tanim dysku twardym i przenieś z powrotem na SSD, jeśli kiedyś zechcesz ją zainstalować ponownie.

Dyski twarde dają ci górę taniej przestrzeni na gry, nagrania i kopie zapasowe, których aktualnie nie wczytujesz. Cena za TB to ułamek tego, co kosztuje SSD.

NVMe czy SATA SSD do gier?

Szybka sprawa, bo tu ludzie często przepłacają.

Zwykły SATA albo średniej klasy NVMe SSD w zupełności wystarczy do grania. Różnica w czasach wczytywania między dobrym NVMe a topowym potworem gen 5 w realnej rozgrywce jest ledwo zauważalna.

Nie płać cen gen 5, goniąc sekundy, których i tak nie poczujesz. Zainwestuj te pieniądze w pojemność.

Zestaw, który faktycznie bym zbudował

Najbardziej opłacalny plan na pamięć masową do gier to kombinacja.

• SSD 1 TB lub 2 TB na system operacyjny i gry, w które aktualnie grasz.
• Duży, tani dysk twardy na resztę biblioteki i wszystko, czego teraz nie wczytujesz.
• Przenoś gry między nimi, gdy zmieniają się twoje preferencje.

Dzięki temu masz szybko tam, gdzie się liczy, i tanio tam, gdzie nie. Najlepsze z obu światów, przy minimalnym marnowaniu pieniędzy.

Podsumowanie

SSD kontra HDD do gier to tak naprawdę nie żadne starcie. To współpraca zespołowa.

Umieść swoje aktywne gry i system operacyjny na SSD, korzystając z aktualnych cen powyżej, trzymaj większą bibliotekę na tanim dysku twardym i pomiń szum wokół gen 5. Dostajesz błyskawiczne wczytywanie tam, gdzie się liczy, i mnóstwo taniej przestrzeni na resztę, bez przepłacania za pamięć, której i tak byś nie poczuł.

Tak, SSD jest do grania, ale twój HDD też ma swoje miejsce, choćby jako magazyn wszystkich plików, czekających, aż przypomnisz sobie tę starą grę, jak Andy przypominający sobie swoje stare zabawki w Toy Story.

← Back to the SSDs hub